Praca z dziećmi

Często rodzice zastanawiają się czy ich małe dziecko już powinno mówić, albo czy mowa dziecka rozwija się prawidłowo.

W 1-2 roku życia dziecka pojawiają się pierwsze wyrazy: mama, baba, tata, dziecko wymawia samogłoski: a, o, u, i, y, e, oraz spółgłoski: p, pi, b, bi, m, mi, d, t, n.

W 2-3 roku życia pojawiają się proste zdania, dziecko wymawia samogłoski: ę, ą i spółgłoski: w, wi, f, fi, ś, ź, ć, dź, ń, l, li, k, ki, g, gi, ch, chi, j, ł, s, z, c, dz.

W wieku 4-5 lat pojawia się głoska r, czasami głoski: sz, ż, cz, dż.

W 5-6 roku życia utrwalane są głoski: sz, ż, cz, dż.

U każdego dziecka mowa rozwija się indywidualnie, w swoim tempie a pewne przesunięcia w czasie nie powinny niepokoić. Prowadzę zajęcia stymulujące rozwój mowy u dzieci. Ważna jest wczesna profilaktyka logopedyczna aby dbać o prawidłowe kształtowanie mowy dziecka. Dzieci mające wady wymowy np. dyslalię (m.in. seplenienie), mowę bezdźwięczną (dziecko mówi i pisze np. pułka zamiast bułka lub kosa zamiast koza) mają najczęściej trudności w nauce szkolnej przy czytaniu i pisaniu. Wady wymowy u dzieci i zaburzenia mowy np. jąkanie , mogą powodować utrudnione kontakty w grupie rówieśniczej. Zaburzenia mowy to zaburzenia w porozumiewaniu się takie jak np. jąkanie, zaburzenia artykulacji m.in. wyrazistości mowy, zaburzenia związane z głosem, oddechem. Trudności z prawidłową artykulacją dźwięków mowy mogą być spowodowane np. małą sprawnością mięśni języka, warg, czy porażeniami mięśni. Te czynniki mają wpływ na rozwój sprawności mówienia, umiejętności komunikacyjnych i prawidłowego funkcjonowania w najrozmaitszych sytuacjach życia codziennego. Zaniechanie terapii logopedycznej często w przyszłości uniemożliwia podjęcie wymarzonej pracy aktora, spikera, wykładowcy.

Podjęcie terapii przynosi bardzo dobre rezultaty, wiele wad i zaburzeń mowy można znakomicie skorygować i prawie zawsze całkowicie wyeliminować.

Praca z dorosłymi

Pracuje także z dorosłymi, na przykład chorymi z afazją czy też z osobami po operacyjnym usunięciu tętniaków mózgu. Terminem afazja określa się częściową lub całkowitą utratę umiejętności budowania i percypowania tekstów słownych w następstwie mniej lub bardziej rozległego ogniskowego uszkodzenia ośrodków mowy dominującej półkuli mózgu.

Częstymi przyczynami uszkodzenia mózgu powodującymi afazję są: udary mózgowe, urazy mózgowe, urazy czaszki, nowotwory. Większość pacjentów po urazach neurologicznych wymagających terapii mowy, ma trudności z poruszaniem się i nie może dotrzeć do poradni specjalistycznej.

Jeżeli Państwa bliska osoba znalazła się w podobnej sytuacji to doskonałym rozwiązaniem jest mój gabinet. Przyjeżdżając do pacjenta pomogę mu nauczyć się sprawności w komunikacji.